Sliteskitur 😉

Det var heilt stille. Snøen låg urørt i skogsvegen som snodde seg oppetter fjellia. Grantrea, som for få dagar sidan var tynga av snø, stod igjen strake og grøne. Brått vart stillheita broten…

… av ei sakte, men forholdvis jamn subbing.

«Subb, subb – subb, subb». Lengre og lengre opp fjellsida kom denne subbinga. Etterkvart, eller eigentleg ganske med eingong, vart denne subbinga akkompagnert av høg pusting og pesing..

Starten på årets Påskekrim, eller A. Enæs som kavar seg på ski opp skogsvegen på Kjærland??

Kunne fort vore begge deler, men det var nok det siste 😀 I dag bestemte eg nemleg at eg skulle gå opp skogsvegen og på ski inn mot Mannsvatnet.

Eg starta med stor iver, men måtte kapitulera ganske raskt. Kortfellene, som vanlegvis er nok til å få meg opp ein bakke, kom rett og slett til kort i dag.

Allereie her måtte eg på med langfeller istadenfor.

I motsetnad til kortfellene, hang langfellene som lim på underlaget i dag – derav subbinga. Det var ikkje antydning til skli, så eg måtte skubba beina framover.

Fint var det uansett 😀

Eg må vel vedgå at det mest sansynleg hadde gått raskare å ta av seg skia og gått til fots i dag, men eg var no eingong på skitur…

Om ikkje det gjekk raskt, så seig eg i allefall på opp 😀

Nærmar meg toppen no 😀
Det er tråkka sti heile vegen, så at snøen låg urørt var ei kvit løgn 😉
Endeleg kunne eg glytta over toppen og mot Melderskin 😀

Eg slo av ein prat med alle eg traff som var på veg ned skogsvegen i dag, og alle sa det blas ein iskald vind oppe på fjellet. Det stemte…

… så då var det berre å ta på hetta og dra glidelåsen så langt opp den gjekk.

No var jo planen min å gå mot Mannsvatnet i flott solskin 🌞🌞 Den planen funka forsåvidt, men nokon varme frå sola kunne eg berre gløyma – eg fekk jo vinden rett mot meg! Likevel, inntulla som eg var, var det ikkje så ille.

Det gjekk eit scooterspor over fjellet. Eg prøvde å tråkka eige spor eit lite stykke, men pitla meg bort i scootersporet igjen. Det var for variable forhold utanfor – snøen bar nokre stader, men ikkje andre.

Han som hadde hoppa her, var nok litt lettare på foten enn meg 😉

Det vart hit og ikkje lenger i dag. Eg fant det ikkje naudsynt å gå heilt bort til Mannsvatnet – det var uansett for kaldt til å setja seg ned å ta pause. I tillegg var eg no dritlei å subba meg fram på langfellene. Eg hadde jo så langt ikkje hatt eit sklitak. Med fare for å få naglebit, reiv eg dei no av og klistra på kortfellene igjen…

… og snudde snuten på heim 😀

Nu blei det skitur slik skitur skal vera – eg sklei framover! Sekken på ryggen skjerma meg for medvinden, så no var det heller ikkje så kaldt 😀

Vart litt høg på meg sjølv…
…. og prøvde meg til og med litt i lausnøen den fyrste bakken ned i frå fjellet 😉

Eg tok ikkje sjansen på å stå på skia nedatt skogsvegen. Det hadde vel kanskje gått bra om eg gadd skifta feller eingong til, men det gjorde eg ikkje. Eg var nøgd med skituren no, så det var greit å ta skia i armane og gå på beina ned. At eg hadde sekk med feste til skia på sidene, tenkte eg ikkje på før eg var komen så langt ned att eg såg bilen..

Ok, dette var nok ikkje den lettaste og kjekkaste skituren eg har hatt – men god trim var det 😀 Og kroppen har absolutt ikkje vondt av å slita litt. Når eg tenkjer meg om så hadde det sikkert ikkje vore så slitsom å subba på ski opp fjellsida hvis eg hadde trimma kroppen litt meir 😉

Godt med alt som er gjort tenkjer eg, her eg no sit i sofaen og synes eg fortjener både chips og cola 😀

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.